Kościół Chrystusa Dobrego Pasterza w Tarnowie

Kościół Chrystusa Dobrego Pasterza w Tarnowie jest wyjątkową świątynią rzymskokatolicką, która pełni rolę parafialną w obrębie parafii pod tym samym wezwaniem, zlokalizowanej w dekanacie Tarnów Północ, w diecezji tarnowskiej.

Budowa kościoła miała miejsce w latach 1996–2004, opierając się na wizji architekta Otto Schiera. Oficjalna konsekracja tej pięknej świątyni miała miejsce 28 października 2012 roku, a dokonał jej biskup tarnowski Andrzej Jeż.

Architektura kościoła wyróżnia się dwukondygnacyjną konstrukcją, która jest w stanie pomieścić około 2000 wiernych – w tym 1000 osób na miejscach siedzących. Długość świątyni wynosi 31,5 metra, a jej najwyższy punkt osiąga imponującą wysokość 30 metrów. Powierzchnia wewnętrzna kościoła, obejmująca zarówno górną, jak i dolną część, wynosi około 1350 metrów kwadratowych, natomiast wieża kościoła ma 58 metrów wysokości.

W centralnej części prezbiterium znajduje się tabernakulum, które zostało podarowane przez parafię Najświętszego Serca Pana Jezusa z Tarnowa i odnowione za koszty parafian. Na tabernakulum umieszczono pelikana, symbolizującego Chrystusa pierwszych chrześcijan. Dodatkowym atutem świątyni są 27-głosowe organy piszczałkowe, które powstały w latach 2012–2015 i ulokowane są na chórze. Warto również zaznaczyć, że ta wyjątkowa świątynia nie jest orientowana.