Zygmunt Leśnodorski

Życiorys

Zygmunt Leśnodorski był synem Gustawa, profesora gimnazjalnego, oraz Marii z domu Owińskiej. Posiadał brata Bogusława, który był historykiem. Poświęcił swoje życie nauce, kończąc studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie uzyskał tytuł doktora. Jako profesjonalista w dziedzinie literatury, pełnił ważne funkcje, w tym kierownika literackiego Państwowych Teatrów Dramatycznych w Krakowie w okresie od 1948 do 1953 roku, a także kierownika działu artystycznego w Rozgłośni Krakowskiej Polskiego Radia.

Warto zaznaczyć, iż dokonał adaptacji teatralnej powieści Lalka autorstwa Bolesława Prusa, która została wystawiona w 1952 roku i zyskała uznanie w środowisku teatralnym.

Po jego śmierci, Zygmunt Leśnodorski został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w kwaterze XXVIIIa, w południowym rzędzie. Jego żona, Aleksandra Leśnodorska, była bibliotekarką oraz nauczycielką, dzieląc z nim życie i zainteresowania literackie.

Twórczość

Zygmunt Leśnodorski był polskim autorem, którego twórczość obejmuje kilka istotnych dzieł literackich. W swojej karierze stworzył prace, które są zarówno odzwierciedleniem jego osobistych doświadczeń, jak i szerszym spojrzeniem na otaczający go świat.

• wspomnienia i zapiski (1959),
• wśród ludzi mojego miasta. wspomnienia i zapiski (1959),
• wśród ludzi mojego miasta. wspomnień i zapisek. część druga (1963).

Odznaczenia

W życiu Zygmunta Leśnodorskiego znalazły się liczne wyróżnienia, które ukazują jego ogromne zasługi oraz wkład w rozwój kultury oraz pracy zawodowej.

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – przyznany pośmiertnie 3 lipca 1953 roku, za znaczące osiągnięcia w dziedzinie kultury,
• Złoty Krzyż Zasługi – otrzymany 21 września 1950 roku, jako uznanie dla jego działań w ramach pracy zawodowej.

Przypisy